تاریخی

موسی بن جعفر: امام کسی است که سخن هیچ فردی بر او پوشیده نیست. او کلام هر شخص و هر موجود زنده ای را می فهمد. امام با این نشانه‌ها شناخته می‌شود و اگر اینها را نداشته باشد، امام نیست...

امام کاظم (ع) فرمودند: بلا و گرفتارى بر مؤمنى وارد نمى شود مگر آنکه خداوند عزوجل بر او الهام مى فرستد که به درگاه باری تعالى دعا نماید و آن بلا سریع بر طرف خواهد شد...

استفاده از دنیا به نفع آخرت، کاری خوب و بلکه واجب است.

ابن صباغ مالکی می‌گوید: «برخی اهل علم گفته‌اند کاظم، آن امام بزرگ منزلت است، که یگانه حجت و بزرگ بود.

سیره امام کاظم(ع)نشان می دهد آنجا که بحث دفاع از دین مطرح است امام تا مرز شهادت پیش می رود و ذره ای سیاسی کاری و تساهل وسازش در وجود مبارکش پیدا نمی شود...

امام موسی کاظم(ع) همواره بهترین رفتار را در مقابل بدرفتاری های دیگران به منصه ظهور می رساندند.

امام کاظم(علیه‌السلام) هرگز ترسی از هارون نداشته و در برخی روایات وارد شده که ایشان در برابر هارون ایستاده و خلافت را حق خود دانسته است.

یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های علمی و فرهنگی امام کاظم(علیه‌السلام) احتجاجات و مناظرات ایشان با دانشمندان ملل مختلف و رهبران افکار و مکاتب فکری عصر خود بود.

امام موسی بن جعفر (علیه السلام) مانند دیگر امامان معصوم در تبیین بینش صحیح از میان عقاید و بینش‌های نادرست، به خوبی ایفای نقش نمود.

در تاریخ اسلام از امام کاظم (علیه السلام) به عنوان یکی از امامان معصومی (علیهم السلام) یاد می‌شود که در زمینه‌ی توجه به ازدیاد نسل سرآمد دیگر ائمه اطهار (علیهم السلام) بوده است.