یکی از پرسش راهبردی برای مدیران عالی تبلیغ این است که چگونه می‌توان ظرفیت معانی، هنجارها، مناسک و شبکه‌های دینی را از «سرمایه بالقوه» به مشارکت پایدار و مسئولیت نسبت به خیر عمومی تبدیل کرد. صاحب تصمیم، در فرض عملیاتی این تحلیل، ائتلافی از حوزه‌های علمیه، نهادهای تبلیغی و شبکه‌های مسجدی، هیئتی و مردمی است.