پرسش راهبردی این تحلیل اینست که در افق ۱۴۰۵ تا ۱۴۱۵، تعامل تغییرات نسلی، خانواده، پلتفرم‌ها، تحولات دین‌داری، سیاست‌های حقوقی و نحوه اجرای آنها چه آینده‌هایی برای حجاب در ایران می‌سازد. پیش بینی این تحلیل آن است که «التزام به حجاب» دیگر متغیری یک‌بعدی نیست: باید میان اعتقاد به ارزش دینی حجاب، انتخاب نوع پوشش، رعایت الزام قانونی و پذیرش شیوه اجرای آن تفکیک کرد