مسیر

نسخه چاپ
امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
پیامبر(ص) درباره علامت‌ هاى ظهور امام مهدى(عج) مى‌ فرماید: او پرچمى دارد که چون وقت ظهورش فرا رسد، خود به خود باز مى‌ شود و خداى تعالى آن را به سخن مى‌ آورد و عرض مى‌ کند: اى ولى خدا؛ دشمنان خدا را نابود کن.

به گزارش بلاغ به نقل از فارس، از سوى پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و امامان معصوم(علیهم السلام) علامت‌ ها و نشانه‌ هایى براى ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ذکر شده است که مردم با دیدن آن علائم و نشانه‌ ها، از ظهور حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) با خبر مى‌ شوند، رسول رضوی در کتاب «امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)» به بیان این علائم می‌ پردازد:

این علائم از یک حیث دو گونه اند:

۱- علائم خاص

این علامت‌ ها خاص و مختص وجود پر برکت حضرت صاحب الامر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)است و حضرت بدان وسیله مى‌ داند که خداوند او را اذن و اجازه ظهور داده است.

در روایتى طولانى، ابى بن کعب از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) درباره علامت‌ هاى ظهور امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) سؤال مى‌ کند، آن حضرت مى‌ فرماید: او -امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف)- پرچمى دارد که چون وقت ظهورش فرا رسد، خود به خود باز مى‌ شود و خداى تعالى آن را به سخن مى‌ آورد و عرض مى کند: «یا ولى الله فاقتل اعدالله»؛ اى ولى خدا! دشمنان خدا را بکش!» و این دو علامت است: اولى باز شدن پرچم، دومى صدایى است که از پرچم بر مى‌ آید.

و نیز او شمشیرى دارد که در غلاف است و چون هنگام ظهور حضرتش فرا رسد از غلاف بیرون مى‌ آید و خداوند آن را به سخن مى‌ آورد و صدا مى‌ زند: «اخرج یا ولىّ الله! فلایحل لک أنْ تقعَد فی أعداء الله»؛ اى ولىّ خدا! قیام کن که دیگر جاى درنگ نیست و نشستن براى تو روا نیست که از دشمنان خدا دست بردارى، پس حضرت خروج مى‌ کند و قیام مى‌ کند و دشمنان خدا را هر کجا که بیابد به قتل مى‌ رساند... .

۲- علائم عامه

علائم عامه علامت‌ هایى هستند که جنبه عمومى دارد و براى مردم ظاهر خواهد شد و هر کس از عوام و خواص، در طول زندگى خود، برخى از آن‌ ها را خواهد دید، این علامت‌ ها بسیار است، در اینجا به برخى از مهم‌ ترین آن‌ ها اشاره مى‌ شود:

۱- خروج سفیانى.

۲- گرفتن خورشید در نیمه ماه مبارک رمضان.

۳- گرفتن قرص ماه در آخر ماه مبارک بر خلاف عادت.

۴- فرو رفتن زمین «بیداء» که سرزمینى میان مکه و مدینه است.

۵- فرو رفتن زمین یا جمعیتى در مشرق.

۶- توقف خورشید از آغاز ظهر تا وسط وقت عصر.

۷- طلوع خورشید از مغرب.

۸- کشته شدن نفس زکیه که سیّدى هاشمى در پشت کوفه است ـ یعنى: نجف ـ با هفتاد نفر از صالحان.

۹- خراب شدن دیوار مسجد کوفه.

۱۰- نمایان شدن پرچم‌ هاى سیاه از طرف خراسان.

۱۱- خروج یمانى از طرف یمن.

۱۲- فرود آمدن ترک‌ ها در جزیره(شمال عراق کنونى).

۱۳- ورود رومیان در رمله.

۱۴- پیدا شدن سرخى شدید در آسمان که در اطراف آن پراکنده شود.

۱۵- پیدایش آتش در طول مشرق که تا سه روز یا هفت روز در هوا بماند.

۱۶- عربان استقلال پیدا کنند و کشورگشایى کنند و از زیر بار و نفوذ دیگران بیرون روند.

۱۷- اهل مصر، فرمانرواى خود را بکشند.

۱۸- شام خراب شود و سه پرچم در آن جا پدیدار شود.

۱۹- رودخانه فرات طغیان کند یا شکافته شود، به حدّى که آب در کوچه هاى کوفه داخل شود.

۲۰- پلى در بغداد در کنار محله (کرخ) ساخته شود.

۲۱- ترسى عمومى و مرگى سریع و همگانى، همه اهل عراق و مردم بغداد را فرا گیرد که قرار و آرام یا راه فرار نداشته باشند.

۲۲- صدایى از آسمان بلند شود که همه مردم روى زمین آن را به زبان خود بشنوند.

علامت‌ ها و نشانه‌ هاى دیگرى نیز هست که در کتاب‌ هاى مبسوط، مانند بحارالأنوار، (جلد پنجاه و دوم) ذکر شده است و ما در این قسمت به برخى از این احادیث که شامل چندین علامت است، اشاره مى‌ کنیم.

۱- امام صادق(علیه السلام) فرمود: «پنج اتفاق قبل از ظهور قائم(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اتفاق مى‌ افتد: قیام یمانى، خروج سفیانى، منادى که از آسمان ندا مى‌ کند، فرو رفتن زمین در بیدا، کشته شدن نَفْسِ زکیه».

۲- از امام باقر(علیه السلام) نقل شده است: «... در آخرالزمان نشانه‌ هایى هست، از آن جمله است: دابّه الأرض، دجال، نزول حضرت عیسى، طلوع خورشید از مغرب».

۳- در حدیثى طولانى صعصعة بن صوحان از امیرالمؤمنین على(علیه السلام) در مورد خروج دجّال که از علائم ظهور امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است، مى‌ پرسد. آن حضرت مى‌ فرماید: «... علامت خروج دجال، این است که نماز را سبک شمارند و امانت را ضایع کنند و دروغ را حلال بدانند و ربا بخورند و رشوه بگیرند و ساختمان‌ ها را بلند سازند و دین را به دنیا بفروشند و سفیهان را به کار گیرند و با زنان مشورت کنند و قطع رحم کنند و از هوا هاى نفسانى تبعیت کنند و خون‌ ریزى را سبک شمارند و حلم، ضعف شمرده شود و ظلم فخر باشد و حاکمان، فاجر و وزیران، ظالم باشند و عارفان ضعیف و قاریان، فاسق باشند و شهادت دروغ آشکار شود و فسق و فجور و بهتان و گناه و طغیان علنى شود و قرآن‌ ها تزئین شود و مساجد آراسته شود و مناره مرتفع شود.... زنان با شوهران خود به خاطر حرص دنیوى در تجارت شریک شوند و...».

بنابراین، علامت‌ ها و نشانه‌ هاى فراوانى براى ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) وجود دارد که مردم با دیدن آن‌ ها به ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پى خواهند برد، لکن باید توجه داشت که برخى از این علائم، نشانه نزدیکى ظهور است و برخى دیگر، نشانه وقوع ظهور، به عنوان مثال علامت‌ هایى که حضرت على(علیه السلام) در این حدیث بیان داشتند، نشانه‌ هاى نزدیک شدن ظهور است، اما خروج سفیانى، متصل به ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و او با آن حضرت جنگ خواهد کرد.

امام صادق(علیه السلام) مى‌ فرماید: «... زمانى که سفیانى مالک مناطق پنج‌ گانه شام(دمشق، حمص، فلسطین، اردن، قنسرین) شد، در آن زمان، متوقع فرج باشید...».