يكشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱ /۱۶ محرم ۱۴۴۴

مسیر

استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران؛
استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران با بیان این که هر چیز که از حد اعتدال خارج شود دچار فساد می شود، گفت: نفس انسان و اخلاق حسنه بر چهار پایه استوار است که اگر از حد اعتدال خارج شود دچار فساد می شود.

به گزارش بلاغ به نقل ازخبرگزاری رسا، خانم انصاری، استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران عصر دیروز در شبستان نجمه خاتون(س) آستان مقدس حضرت معصومه(س) استاد حوزه علمیه خواهران با بیان این که هر چیز که از حد اعتدال خارج شود دچار فساد می شود، گفت: نفس انسان و اخلاق حسنه بر چهار پایه استوار است که اگر از حد اعتدال خارج شود دچار فساد می شود؛ بنابراین اعتدال لازمه اصلاح نفس و دست یابی به اخلاق حسنه است.

وی افزود: پایه های اخلاق حسنه را چهار چیز تشکیل می دهند و این چهار چیز حکمت، شجاعت، عفت و عدل هستند.

استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران تصریح کرد: اگر انسان قوه شهوت خود را در حد اعتدال و حسن نگه دارد به آن عفت می گویند و همانطور که بیان شد یکی از پایه های اخلاق حسنه عفت است.

خانم انصاری با بیان این که اعتدال قوه غضب همان حالتی است که شجاعت نامیده می شود، تصریح کرد: اگر انسان در غضب، میل به افراط کرده و به درنده خویی کشیده شود و یا دچار ضعف و نقصان شود در این صورت است که می گویند فرد دچار نقصان شده و از حالت شجاعت خارج شده است.

وی ادامه داد: همچنین اگر کسی اهل ظلم و جور نباشد به او عادل می گویند و باید دقت کرد که قوه عدل مانند شهوت و غضب و سایر قوا دارای افراط و تفریط نبوده بلکه ضد آن ظلم است.

استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران با اشاره به این که عده ای معتقد هستند که نمی توان اخلاق را در درون انسان اصلاح کرد و یا قوای نفسانی را از بین برد، گفت: اسلام هیچ گاه به دنبال از بین بردن قوای نفسانی نبوده است؛ مراد از اصلاح نفس این است که انسان نفس خود را در حد اعتدال نگه داشته و از افراط و تفریط پرهیز کند.

خانم انصاری اظهار کرد: اگر اصلاح نفس ممکن نبود فرستادن این همه پیامبر و این همه موعظه و نصیحت کار بیهوده ای بود بنابراین نفس انسان اصلاح پذیر است و انسان به مرور زمان باید آن را در مسیر اصلاح هدایت کند.

وی افزود: طبق رهنمودهای امام صادق(ع) مؤمن برای اصلاح نفس خود باید صبوری پیشه کند و این صبوری و حسن اخلاق می تواند او در مسیر اصلاح نفس یاری کند.

استاد درس اخلاق حوزه علمیه خواهران با اشاره به داستان زنی جوان و خوشگذران به نام شعوانه در بصره یادآور شد: شعوانه زنی جوان و خوش صدا بود که در هر مجلس لهو و لعبی حاضر می شد و مجالس لهو و لعب را گرم می کرد تا این که روزی از کوچه ای می گذشت و صدای ناله و افغان مردم را شنید یک نفر از همراهان خود را فرستاد تا علت را جویا شود، اما او رفت و بازنگشت و بعد نفر دوم و سومی را فرستاد و رفتند و بازنگشتند تا اینکه خود رفت و علت را جویا شد که وقتی به محل ناله رسید دید مجلس وعظ و سخنرانی است و واعظ  به این آیه از قرآن رسیده است که« إِذَا رَأَتْهُم مِّن مَّکَانٍ بَعِیدٍ سَمِعُواْ لَهَا تَغَیُّظاً وَزَفِیراً چون (دوزخ) از فاصله ی دور آنان را ببیند، خشم و خروشی از آن می شنوند» که شعوانه با شنیدن این آیه از قرآن نعره کشید و گفت من نیز یکی از گناهکارم و از این پس گناه را کنار می گذارم تا تمثیل گناهکاران نباشم که واعظ در پاسخ گفت خداوند ارحم الراحیمن است و تو را خواهد بخشید و به این ترتیب همین یک آیه از قرآن شعوانه را در مسیر تهذیب نفس و اصلاح اخلاق هدایت کرد.

ارتباط در ایتا