پرسش راهبردی این است که تغییر توزیع توجه، اعتماد، تخصص و قدرت روایت‌سازی چگونه موقعیت روحانیت و نهادهای دینی را در میدان مرجعیت فرهنگی و معنایی ایران دگرگون کرده و چه بازآرایی‌ای می‌تواند نقش دینی را بدون بازگشت ناممکن به انحصار گذشته تقویت کند؟