حجت‌الاسلام دکتر روستایی در این گفت‌وگو، ضمن ارزیابی مجموعه مسائل راهبردی تبلیغ (تهیه شده توسط هیئت تحریریه بصائر )، بر این نکته تأکید می‌کند که پیش از هر چیز باید هدف از تدوین این نظام مسائل روشن باشد. از نظر او، پشتیبانی علمی از تبلیغ زمانی کارآمد است که به تفاوت‌های فرهنگی، قومی، مذهبی و جغرافیایی کشور، مسائل جدید و مستحدثه، تحولات آینده و نیاز واقعی مبلغ در میدان توجه کند. وی همچنین بر ضرورت استفاده از مطالعات فرهنگ‌شناختی پیشین، توجه هم‌زمان به ابعاد سلبی و ایجابی، پرهیز از موازی‌کاری نهادی و آموزش مهارت‌های ارتباطی و میدانی مبلغان تأکید می‌کند.

زیست مجازی دیگر صرفاً مجموعه‌ای از ابزارهای ارتباطی نیست؛ بلکه به یکی از محیط‌های اصلی زندگی انسان تبدیل شده و شیوه دریافت معرفت، شکل‌گیری ارتباطات، مشارکت اجتماعی و حتی تجربه دین را دگرگون کرده است.

پرسش راهبردی این است که تغییر توزیع توجه، اعتماد، تخصص و قدرت روایت‌سازی چگونه موقعیت روحانیت و نهادهای دینی را در میدان مرجعیت فرهنگی و معنایی ایران دگرگون کرده و چه بازآرایی‌ای می‌تواند نقش دینی را بدون بازگشت ناممکن به انحصار گذشته تقویت کند؟

ظهور مرجعیت‌های معرفتی مدرن—دانشگاه، علم تجربی، حرفه‌های تخصصی، رسانه، پلتفرم و اکنون هوش مصنوعی—دین را لزوماً از میدان معرفت بیرون نبرده، بلکه منطق توزیع و پذیرش مرجعیت را دگرگون کرده است.

این متن یک «بازسنجی برآوردی» از الگوی غالب سیاست‌ها و برنامه‌های حفظ مرجعیت دینی و تقویت جایگاه مبلغان در ایران است؛ نه ارزیابی مستند یک برنامه یا نهاد مشخص. پرسش اصلی آن است که آیا توسعه آموزش، اعزام، تولید محتوا، پاسخ‌گویی، حضور رسانه‌ای و شبکه‌سازی توانسته است صلاحیت علمی مبلغان را به اعتماد، مراجعه داوطلبانه و حل مسائل واقعی مخاطبان تبدیل کند.