زیست مجازی دیگر صرفاً مجموعه‌ای از ابزارهای ارتباطی نیست؛ بلکه به یکی از محیط‌های اصلی زندگی انسان تبدیل شده و شیوه دریافت معرفت، شکل‌گیری ارتباطات، مشارکت اجتماعی و حتی تجربه دین را دگرگون کرده است.

ظهور مرجعیت‌های معرفتی مدرن—دانشگاه، علم تجربی، حرفه‌های تخصصی، رسانه، پلتفرم و اکنون هوش مصنوعی—دین را لزوماً از میدان معرفت بیرون نبرده، بلکه منطق توزیع و پذیرش مرجعیت را دگرگون کرده است.