دکتر عیسی‌نیا در این گفت‌وگو، اصل مسئله‌شناسی تبلیغ دینی و تلاش برای عبور از مسائل پراکنده و رسیدن به قلمروهای کلان را ضروری می‌داند؛ اما معتقد است برای تبدیل مجموعه موجود به یک «نظام مسائل راهبردی» باید چند گام بنیادی دیگر برداشته شود. از نظر او، تعریف دقیق تبلیغ، اثرگذاری و خودِ مسئله، تمایز مسئله از روند و پیشران، احراز تجربی مسائل و توجه به صاحب مسئله، بازآرایی سطوح تحلیل و کشف روابط میان مسائل از الزامات این بازنگری است. وی همچنین بر شناسایی مسائل مادر و نقاط اهرمی، اولویت‌بندی، توجه به مسائل پنهان و آینده‌نگری تأکید می‌کند و در نهایت می‌گوید هدف نظام مسائل، افزایش تعداد عناوین نیست؛ بلکه کشف ساختار مسائل تبلیغ است.

حجت‌الاسلام دکتر روستایی در این گفت‌وگو، ضمن ارزیابی مجموعه مسائل راهبردی تبلیغ (تهیه شده توسط هیئت تحریریه بصائر )، بر این نکته تأکید می‌کند که پیش از هر چیز باید هدف از تدوین این نظام مسائل روشن باشد. از نظر او، پشتیبانی علمی از تبلیغ زمانی کارآمد است که به تفاوت‌های فرهنگی، قومی، مذهبی و جغرافیایی کشور، مسائل جدید و مستحدثه، تحولات آینده و نیاز واقعی مبلغ در میدان توجه کند. وی همچنین بر ضرورت استفاده از مطالعات فرهنگ‌شناختی پیشین، توجه هم‌زمان به ابعاد سلبی و ایجابی، پرهیز از موازی‌کاری نهادی و آموزش مهارت‌های ارتباطی و میدانی مبلغان تأکید می‌کند.

موضوع اصلی این ارائه مشارکت سیاسی در عصر هوش مصنوعی است، اما سازوکارهایی که بررسی می‌کند، مستقیماً برای فهم آینده تبلیغ و اقناع نیز اهمیت دارند.

فضای مجازی با چندمنبعی‌کردن فرایند هویت‌یابی، مخاطب دینی را از هویتی نسبتاً تثبیت‌شده به هویتی سیال، انتخابی و ترکیبی سوق داده است؛ به‌گونه‌ای که خانواده، مدرسه، رسانه، گروه همسالان، نهاد دین و کنشگران شبکه‌ای هم‌زمان در شکل‌دهی به هویت و معنای دینی نقش دارند. در این شرایط، تبلیغ دینی دیگر صرفاً با مخاطبی دارای هویت دینی تثبیت‌شده مواجه نیست، بلکه باید در خودِ فرایند شکل‌گیری و بازتعریف هویت حضور داشته باشد. ازاین‌رو، شناخت منطق جامعه شبکه‌ای، توجه به رقابت مرجعیت‌های سنتی با اینفلوئنسرها و کنشگران دیجیتال و بازاندیشی در نقش نخبگان و حکمرانی فضای مجازی، به ضرورتی اساسی برای نظام تبلیغ تبدیل می‌شود.

زیست مجازی دیگر صرفاً مجموعه‌ای از ابزارهای ارتباطی نیست؛ بلکه به یکی از محیط‌های اصلی زندگی انسان تبدیل شده و شیوه دریافت معرفت، شکل‌گیری ارتباطات، مشارکت اجتماعی و حتی تجربه دین را دگرگون کرده است.