دکتر الویری در گفت‌وگو با بصائر، با تأکید بر ضرورت برخورداری نظام مسائل راهبردی تبلیغ از یک مبنای علمی مشخص، معتقد است که فقدان «تبار دانشی» موجب پراکندگی مفهومی و ساختاری مسائل تبلیغ می‌شود. وی دانش ارتباطات را چارچوبی مناسب برای بازآرایی این نظام می‌داند؛ چارچوبی که در آن کنشگران تبلیغ، پیام، ابزارهای ارتباطی، محیط، مخاطب و سازوکارهای بازخوردگیری در ارتباط با یکدیگر بررسی می‌شوند. از نگاه او، یکی از کاستی‌های مهم نظام تبلیغ دینی، ضعف در شناخت مستقیم مخاطبان و فقدان سازوکار منظم برای دریافت بازخورد و اصلاح فعالیت‌های تبلیغی است. وی تأکید می‌کند که سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی تبلیغی باید بر مطالعات میدانی و شناخت واقعی نیازها، نگرش‌ها و تجربه‌های مخاطبان استوار باشد، نه صرفاً برداشت‌های کارشناسی و تحلیل‌های ذهنی.

الویری همچنین با اشاره به ظرفیت‌های دانش تاریخ در تبلیغ دینی، تاریخ را عرصه شناخت «انسان تحقق‌یافته» می‌داند که می‌تواند مفاهیم دینی را از طریق نمونه‌های عینی و تجربه‌های تاریخی برای مخاطب ملموس‌تر سازد. به اعتقاد وی، تاریخ افزون بر تقویت قدرت روایتگری مبلغان، در بازشناسی هویت ایرانی ـ اسلامی و توجه به اقتضائات فرهنگی و تاریخی مخاطبان نقش مهمی دارد. وی همچنین بر ظرفیت روایت‌های تاریخی در تولید فیلم، سریال و سایر محصولات رسانه‌ای تأکید می‌کند. در این پادکست، ضرورت بازطراحی علمی نظام مسائل تبلیغ و بهره‌گیری از دانش ارتباطات و تاریخ برای ارتقای اثربخشی تبلیغ دینی بررسی می‌شود.