رفتن به محتوای اصلی

اقتدار دینی

سازوکارهای چندسطحی نگرش ها به حجاب در ایران معاصر

Submitted by 0780983122 on
التزام یا عدم التزام به حجاب را نمی‌توان پیامد مستقیم «میزان دینداری» دانست. شواهد موجود نشان می‌دهند دست‌کم چهار سطح باید از یکدیگر جدا شوند: باور به ارزش یا وجوب دینی حجاب، پذیرش آن به‌عنوان هنجار اجتماعی، پذیرش مشروعیت الزام قانونی، و رفتار واقعی پوشش.

میدان شکل‌گیری نگرش و رفتار نسبت به حجاب در ایران هنجار دینی و منازعه بر سر معنا و الزام

Submitted by 0780983122 on
یکی از مسائل مهم عرصه حجاب این است که آرایش خانواده، روحانیت، مدرسه و دانشگاه، همسالان، رسانه‌ها، چهره‌های مرجع، پلتفرم‌ها و دستگاه‌های قانونی چگونه بر پذیرش ارزشی و رفتار واقعی زنان نسبت به حجاب اثر می‌گذارد؟ نتیجه آن است که مسئله را نمی‌توان به ضعف اقناع دینی یا شدت و ضعف اجرای قانون فروکاست.

آینده حجاب در ایران؛ الزام یکدست و الگوهای متکثر التزام

Submitted by 0780983122 on
پرسش راهبردی این تحلیل اینست که در افق ۱۴۰۵ تا ۱۴۱۵، تعامل تغییرات نسلی، خانواده، پلتفرم‌ها، تحولات دین‌داری، سیاست‌های حقوقی و نحوه اجرای آنها چه آینده‌هایی برای حجاب در ایران می‌سازد. پیش بینی این تحلیل آن است که «التزام به حجاب» دیگر متغیری یک‌بعدی نیست: باید میان اعتقاد به ارزش دینی حجاب، انتخاب نوع پوشش، رعایت الزام قانونی و پذیرش شیوه اجرای آن تفکیک کرد

بحران دین‌داری؛ گسست میان تجربه، باور و عمل

Submitted by 0780983122 on
سخن‌گفتن از «بحران دین‌داری» غالباً با یک ابهام آغاز می‌شود: دقیقاً چه چیزی دچار بحران شده است؟ کاهش مشارکت در مناسک، تردید در برخی آموزه‌ها، فاصله‌گرفتن از نهادهای دینی، کاهش تعلق هویتی و تضعیف تجربه معنوی، پدیده‌هایی یکسان نیستند؛ هرچند ممکن است هم‌زمان رخ دهند و بر یکدیگر اثر بگذارند. ازاین‌رو، نمی‌توان هر کاهش در عمل دینی را نشانه زوال باور دانست یا هر تردید اعتقادی را به معنای پایان تجربه دینی گرفت. برای فهم دقیق‌تر بحران باید از سنجش جداگانه میزان باور یا عمل فراتر رفت و نسبت میان ساحت‌های مختلف حیات دینی را بررسی کرد.

علم ارتباطات، بهترین تبار دانشی برای کشف مسائل تبلیغ است.

Submitted by 0780983122 on
یکی از مسائل بسیار جدی، بازخوردگیری است؛ اینکه چگونه فرایند تبلیغ را بر اساس واکنش مخاطب اصلاح کنیم. نظام تبلیغ دینی ما به اعتبار پیشینه سنتی‌اش عمدتاً یک‌سویه بوده است. منبری بالای منبر سخن می‌گفته و مردم هم گوش می‌کرده‌اند. البته یک منبری حرفه‌ای همان بالا، از حرکت مردم، نگاه آنها، میزان توجهشان یا اینکه مشغول کار دیگری شده‌اند، بازخورد می‌گرفته است و متناسب با آن سخنش را تنظیم می‌کرده؛ اما این بازخوردگیری روشمند و سازمان‌یافته نبوده است. امروز هم یکی از مهم‌ترین نیازهای نظام تبلیغ دینی ما این است که نظام مشخص و تعریف‌شده‌ای برای بازخوردگیری نداریم.

چرا مخاطبین، معارف دین را زندگی نمیکنند؟

Submitted by 0780983122 on
مسئله اصلی تبلیغ دینی، کمبود پاسخ‌های معنایی نیست؛ بلکه ضعف در تبدیل این پاسخ‌ها به تجربه زیسته مخاطب است. انتقال مفاهیم، بدون ترجمه آنها به عمل، تمرین، الگوی انسانی، همراهی و بازخورد، ممکن است به «پاسخ درست اما بی‌استفاده» منجر شود. بنابراین، نظام تبلیغ باید از تمرکز صرف بر تولید و انتقال پیام، به طراحی زنجیره «معنا ← عمل ← تجربه ← بازخورد ← تثبیت» حرکت کند و اثربخشی خود را بر اساس امکان زیستن پیام دینی در موقعیت‌های واقعی زندگی بسنجد.

بازسازی مرجعیت دینی در عصر شبکه‌ها؛ تمرکز نهادی یا معماری اعتماد؟

Submitted by 0780983122 on
پرسش راهبردی این است که نهادهای عالی حوزوی و فرهنگی، با مشارکت سازمان‌های تبلیغی و نهادهای حکمرانی فضای مجازی، برای تقویت مرجعیت عملی دین کدام مسیر را برگزینند؟
تمامی حقوق مادی و معنوی محفوظ است © 1404