رفتن به محتوای اصلی

حکمرانی تبلیغ

نسبت تصدی اجتماعی روحانیت با رسالت تبلیغ؛ آیا نقش‌های متکثر روحانیت، مسئله کارکرد تبلیغی را تحت الشعاع قرار می‌دهد؟

Submitted by 0780983122 on

روحانیت در جامعه معاصر با انتظاراتی مواجه است که در یک نقش واحد خلاصه نمی‌شود. آموزش و پژوهش دینی، تبلیغ و تربیت، هدایت اجتماعی و در مواردی مدیریت و مسئولیت اجرایی، هم‌زمان در شمار نقش‌های مورد انتظار از روحانی قرار گرفته‌اند. پژوهشی انتظارات اقشار جامعه از روحانیون را در شش دسته صورت‌بندی کرده است که «انتظارات تبلیغی» و «انتظارات مدیریتی» در کنار انتظارات اخلاقی، عملیاتی و مرتبط با سبک زندگی قرار می‌گیرند (فتحی و همکاران، ۱۴۰۳).

هوش مصنوعی و آینده نهاد تبلیغ؛ فرسایش مزیت خدماتی و تهدید بقا کارکردی

Submitted by 0780983122 on
بحث درباره هوش مصنوعی و تبلیغ دین معمولاً با این پرسش آغاز می‌شود که مبلغان چگونه می‌توانند از ابزارهای هوشمند استفاده کنند. اما پرسشی مقدم بر آن وجود دارد: اگر مخاطب بتواند بخش مهمی از خدماتی را که امروز از مبلغ دریافت می‌کند، مستقیماً از هوش مصنوعی بگیرد، چه ضرورتی برای مراجعه به کنشگران نهاد تبلیغ باقی می‌ماند؟ این پرسش، نه درباره اعتبار دینی اصل تبلیغ، بلکه درباره دوام مزیت خدماتی شکل‌های موجود آن است. از همین منظر، هوش مصنوعی را باید نه‌فقط ابزار ارتقای تبلیغ، بلکه عامل بالقوه تغییر موقعیت نهاد تبلیغ در جامعه دانست.

چگونه نیازهای نوپدید به دستور کار تبلیغی تبدیل می‌شوند؟

Submitted by 0780983122 on
بخش قابل توجهی از ارزیابی تبلیغ دینی معطوف به کیفیت پاسخ‌هاست: آیا پاسخ از پشتوانه دینی کافی برخوردار است، استدلال آن استوار است و با زبان مناسب عرضه می‌شود؟ پیش از این مرحله، مسئله دیگری وجود دارد که کمتر آشکار است: چه چیزی اساساً باید موضوع پاسخ قرار گیرد؟

دین‌داری فردی و مشارکت دینی جمعی

Submitted by 0780983122 on
کاهش حضور در مسجد، نماز جماعت یا دیگر اجتماعات مذهبی معمولاً یکی از نشانه‌های تغییر وضعیت دین‌داری جامعه تلقی می‌شود. چنین برداشتی تا آنجا موجه است که مشارکت جمعی بخشی از حیات دینی را آشکار می‌کند. مسئله از جایی آغاز می‌شود که تغییر این مشارکت، بدون بررسی عوامل مؤثر بر آن، به کاهش باور یا التزام دینی افراد نسبت داده شود. حضور در یک اجتماع مذهبی، افزون بر انگیزه دینی، به شرایطی وابسته است که در انجام بسیاری از اعمال فردی ضرورت ندارند.

روحانیت در بحران‌های اجتماعی؛ مرز هدایت، حمایت و میانجی‌گری

Submitted by 0780983122 on
بحران‌های اجتماعی چه انتظاری از روحانیت ایجاد می‌کنند و این انتظارات چه نسبتی با مأموریت اصلی تبلیغ دین دارند؟ آیا روحانی باید صرفاً تبیین‌گر آموزه‌های دینی باشد یا در جایگاه شنونده مطالبات، منتقد نارسایی‌ها، حامی آسیب‌دیدگان و میانجی تعارض‌های اجتماعی نیز حضور یابد؟ حکم اصلی آن است که این نقش‌ها ذاتاً با رسالت دینی ناسازگار نیستند و برخی از آن‌ها می‌توانند تجلی اجتماعی همان رسالت باشند. مسئله زمانی پدید می‌آید که حدود صلاحیت، مسئولیت، استقلال و پاسخ‌گویی هر نقش روشن نباشد. گلوگاه راهبردی، فقدان چارچوبی معتبر برای تشخیص نسبت نقش‌های اجتماعی روحانیت با مأموریت هدایتی و مدیریت تعارض‌های احتمالی میان آن‌هاست؛ ابهامی که می‌تواند هم به انفعال اجتماعی و هم به فرسایش اعتبار دینی بینجامد.

حکمرانی ظرفیت‌های دین‌داری

Submitted by 0780983122 on
مسئولیت حکومت دینی در قبال ایمان شهروندان را چگونه باید تعریف کرد؟ پاسخ رایج به این پرسش، گاه میان دو تصور محدود می‌ماند: حکومت یا باید دین‌داری جامعه را به سطح مطلوب برساند، یا باید وضعیت دینی شهروندان را امری کاملاً خارج از قلمرو مسئولیت خود بداند. هر دو تصور با دشواری مواجه‌اند. نخستین برداشت، تحقق ایمان را همچون نتیجه‌ای در اختیار دستگاه سیاسی فرض می‌کند؛ حال آنکه شکل‌گیری اعتقاد به عوامل متعدد فردی و اجتماعی وابسته است. برداشت دوم نیز تأثیر گسترده تصمیم‌های حکومتی بر شرایط زندگی دینی را نادیده می‌گیرد.
تمامی حقوق مادی و معنوی محفوظ است © 1404